Orientarium Zoo Łódź
Poznaj niezwykłe gatunki, które można spotkać w naszej motylarni – od intensywnie niebieskich morpho po olbrzymie ćmy o skrzydłach wielkości kartki A4.
Poznaj gatunki spotykane w motylarni – ich pochodzenie, rozpiętość skrzydeł oraz cechy, dzięki którym każdy z nich wygląda i zachowuje się inaczej.
Motyle tego gatunku zamieszkują głównie lasy tropikalne. Występuje u nich silny dymorfizm płciowy, czyli wyraźna różnica w wyglądzie samca i samicy. Latają w ciągu dnia.
Malachite
Nazwa tego gatunku nawiązuje do zielonego kamienia półszlachetnego – malachitu. Dorosłe motyle żywią się nektarem, gnijącymi owocami, martwymi zwierzętami oraz odchodami nietoperzy.
U tego gatunku występuje silny dymorfizm płciowy. Dorosłe osobniki odżywiają się nektarem i solami mineralnymi pobieranymi z gleby, natomiast gąsienice żerują na roślinach zielnych.
Motyle tego gatunku rzadko można obserwować podczas suchej pogody. Dorosłe samce wylatują najczęściej popołudniami po deszczu, a larwy odżywiają się liśćmi.
Gatunek występuje w przybrzeżnych lasach Kenii i Tanzanii. Został opisany w XIX wieku. Dorosłe motyle żerują na gnijących owocach, a ich naturalnym siedliskom zagraża wylesianie.
Gatunek został po raz pierwszy opisany w XIX wieku. Dorosłe osobniki żywią się sokiem roślinnym, nektarem lub odchodami. Samica składa jaja w gronach i chroni je aż do wyklucia gąsienic.
Motyl ten należy do rodziny rusałkowatych. Samce są mniejsze od samic. Obie płcie pożywiają się odchodami, zgniłymi owocami oraz kwiatami. Gąsienice wykluwają się z jaj złożonych na liściach po około sześciu dniach.
Gąsienice tego gatunku pożywiają się między innymi bobem i fasolą. Dorosłe osobniki wybierają gnijące owoce, martwe zwierzęta lub pobierają składniki mineralne z mokrego błota.
Motyle te są postrzegane jako symbol reinkarnacji. Jako jedne z nielicznych potrafią latać w trakcie deszczu. Nie żywią się nektarem – wybierają gnijące owoce lub sok roślinny.
Gatunek spotykany jest głównie w lasach tropikalnych. Dorosłe osobniki żywią się sokami z owoców, takich jak banany, mango i papaja. Charakterystyczny wzór na skrzydłach przypomina oczy drapieżnika.
Dorosłe osobniki żywią się sokami oraz gnijącymi częściami roślin. Gatunek bywa traktowany jako szkodnik na plantacjach bananów. Motyle mogą żyć nawet do czterech miesięcy.
Dorosłe osobniki pożywiają się nektarem, natomiast gąsienice żerują między innymi na bananowcach. To jeden z większych gatunków prezentowanych w motylarni.
Motyl szklanoskrzydły
Przezroczyste fragmenty skrzydeł sprawiły, że gatunek nazywany jest motylem szklanoskrzydłym. Potrafi unieść nawet czterdziestokrotność ciężaru własnego ciała. Samce migrują w poszukiwaniu samic, a związki pobierane z trujących roślin sprawiają, że motyle są niesmaczne dla drapieżników.
Ćma księżycowa
To nocne motyle pochodzące z Afryki, nazywane ćmami księżycowymi. Gatunek opisano po raz pierwszy w XIX wieku. Dorosłe osobniki nie pobierają pokarmu, ponieważ nie mają aparatu gębowego, natomiast gąsienice żywią się drzewem balsy.
To trzecia co do wielkości ćma na świecie – jej rozpiętość skrzydeł można porównać do kartki A4. Dorosłe osobniki żyją zaledwie kilka dni, ponieważ nie mają rozwiniętego układu pokarmowego. Feromony samicy mogą być wyczuwane przez samca nawet z odległości pięciu kilometrów.
Gatunek należy do rodziny paziowatych. Dorosłe osobniki żywią się padliną, odchodami oraz solami mineralnymi pobieranymi z gleby, natomiast gąsienice żerują na roślinach cytrusowych.
To jeden z nielicznych motyli o wyraźnie zielonym ubarwieniu. Bywa nazywany motylem księżycowym, ponieważ jego barwy przypominają nocne niebo. Dorosłe osobniki żywią się nektarem, a gąsienice roślinami cytrusowymi.
Kolory skrzydeł, sposób lotu i zachowanie motyli najlepiej obserwować bezpośrednio w tropikalnej przestrzeni motylarni.
Holding ŁÓDŹ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
94-303 Łódź, ul. Konstantynowska 8/10
e-mail: bok@zoo.lodz.pl
godziny pracy: 9:00 – 17:00
Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA. Obowiązują Polityka prywatności i Warunki korzystania Google.
